Νομοθετώντας το Διάλογο...

Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο ετούτο.Άρθρα,απόψεις και γεγονότα σχολιάζονται και γράφονται σε αυτό το διαδικτυακό χώρο και μπορείτε να σχολιάζετε σε όποιο θέμα επιθυμείτε.Όμως τα σχόλια θα πρέπει να γίνονται δίχως ύβρεις και χαρακτηρισμούς αλλά με επιχειρήματα και σοβαρό λόγο.Όσα σχόλια είναι υβριστικά δίχως επιχειρήματα ή/και σοβαρότητα,θα σβήνονται δίχως δεύτερη σκέψη.Επίσης απαγορεύονται αυστηρώς τα σχόλια που γίνονται με greeklish.Αυτά θα σβήνονται απευθείας.Σεβαστείτε την Ελληνική γλώσσα και γράψτε ελεύθερα ότι σκέφτεστε.Καλή διαμονή και σκέψη.
Κάθε κείμενο που αναρτάται στο ιστολόγιο εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέως του και μόνο,δεν σημαίνει ότι τις αποδέχονται απαραιτήτως και οι υπόλοιποι συγγραφείς του ιστολογίου.

Παρατήρηση

Η γνωστή ταχύτητα του φωτός δεν είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα καθώς όπως στο άπειρο σύμπαν τα μέρη του αποτελούνται από απειράριθμα μεγέθη, αντιστοίχως η μετρήσιμη ταχύτητα του φωτός είναι περιορισμένη ώς μετρήσιμη.

Παρατήρηση

Κυνηγός δίχως σκύλο συνιστά την ίδια ανωμαλία με τον άνδρα που παντρεύεται

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Παρατήρηση

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μαθαίνουν να κρίνουν τον κόσμο γύρω τους αλλά μαθαίνουν να τον κατακρίνουν.Για αυτό όταν βλέπουν έναν κριτή, τον παρομοιάζουν με έναν ξερόλα (που όμως τον βλέπουν κάθε πρωί στον καθρέπτη τους)

Παρατήρηση

Προσπάθησε να μειώσεις την αξία της Ελληνικής Γλώσσας αν θέλεις να μειώσεις το δικαίωμα σου να αποκαλείσαι νοήμων όν.

Friday, 20 June 2014

Το αγκάθι της αγάπης του θεού

Όσο καλή διάθεση και να έχει κάποιος για να ακούσει και να σκεφτεί σοβαρά τα λεγόμενα των μονοθειστικών θρησκειών περί του θείου και της δημιουργίας και τα σχετικά θέματα, εάν έχει ένα ελάχιστο ποσοστό ορθής λογικής μέσα του δεν μπορεί παρά να πέσει στον “τοίχο” των αντιφάσεων και των κενών σημείων. Έτσι καταλήγει ο ενδιαφερόμενος ακροατής να αποδεικνύει το ψεύδος και την ανεπάρκεια των επιχειρημάτων των υποστηρικτών των θρησκειών ετούτων. Μία τέτοια περίπτωση κενών επιχειρημάτων και αντιφάσεων θα δούμε τώρα.

Σύμφωνα με τον χριστιανισμό λοιπόν, κάποτε δεν υπήρχε τίποτα. Δεν υπήρχε το σύμπαν κάν. Αλλά φυσικά υπήρχε ο θεός. Ο θεός αυτός, είναι αγέννητος και αθάνατος και υπήρχε από πάντα και θα υπάρχει για πάντα, σύμφωνα με τα λεγόμενα των θρησκειών. Φυσικά, ο θεός είναι επίσης και παντοδύναμος αλλά και παντογνώστης και είναι ο δημιουργός του σύμπαντος αλλά επίσης είναι και ο θεός της αγάπης όπως μας λένε. Αυτά, με απλά λόγια, είναι η βάση της πίστης των μονοθειστών και είναι γνωστά σε όλους μας. Όμως αυτά ακριβώς τα μυθολογούμενα, είναι οι αποδείξεις ότι ο θεός αυτός δεν υπάρχει και ότι αυτός δεν δημιούργησε το σύμπαν ή ότιδήποτε άλλο.

Θα δούμε τώρα γιατί αυτά αποδεικνύουν τα αντίθετα από αυτά που υποστηρίζουν οι θρησκείες αυτές. Θα “πάμε” στο σημείο μηδέν. Ώς σημείο μηδέν ας ορίσουμε τη στιγμή εκείνη που ο θεός δήθεν δημιούργησε το σύμπαν. Το σημείο μηδέν.

Το σημείο μηδέν 0

 
Σύμφωνα με τα λεγόμενα, κάποτε ο θεός δημιούργησε το σύμπαν. Άρα, πρίν το δημιουργήσει, δεν υπήρχε σύμπαν άρα δεν υπήρχε τίποτα. Υπήρχε μόνον ο θεός. Ο θεός είναι αγέννητος και αθάνατος άρα αυτός υπήρχε για πάντα πρίν την δημιουργία του σύμπαντος. Εφ΄οσον ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν αποφασίσει να δημιουργήσει το σύμπαν, τότε για πάντα δεν υπήρχε τίποτα εκτός από τον εαυτό του.

Όταν ρωτήσει κάποιος τους αντιπροσώπους της θρησκείας γιατί ο θεός δημιούργησε το σύμπαν κ.λ.π. η απάντηση που παίρνει είναι “από αγάπη για τον άνθρωπο”! Σε αυτό το σημείο λοιπόν, ξαναθυμόμαστε ότι ο θεός είναι αθάνατος και παντοτινός. Αυτό σημαίνει ότι πρίν αποφασίσει να δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο τον οποίο αγάπησε, δεν είχε δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο τον οποίο αγάπησε.

Το ότι δεν είχε δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο που αγάπησε, πρίν φτιάξει το σύμπαν, αυτό σημαίνει ότι ο θεός δεν είχε ακόμα αγαπήσει τον άνθρωπο και για αυτό δεν δημιούργησε κάτι για αυτόν π.χ. Ένα σύμπαν. Δεδομένου ότι ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν την δημιουργία του σύμπαντος, σημαίνει ότι ο θεός για πάντα δεν αγαπούσε τον άνθρωπο! Εκτός και αν ο θεός δεν είχε σκεφτεί ακόμα την ιδέα του ανθρώπου οπότε δεν υπήρχε λόγος να τον αγαπήσει αφού ήταν ανύπαρκτος και σαν ιδέα, εάν όμως αυτή ήταν η περίπτωση τότε αποδεικνύεται ότι ο θεός δεν είναι παντογνώστης αφού για πάντα δεν ήξερε μιαν ιδέα(του ανθρώπου) μέχρι που την ανακάλυψε! Με απλά λόγια, ο θεός ποτέ δεν αγάπησε τον άνθρωπο μέχρι να αποφασίσει να φτιάξει κάτι για αυτόν όπως το σύμπαν! Πράγμα που σημαίνει ότι κάποτε κάτι έκανε τον θεό να αλλάξει άποψη και να αγαπήσει τον άνθρωπο με αποτέλεσμα να φτιάξει το σύμπαν και μέσα σε αυτό να φτιάξει και τον άνθρωπο.

Τα κενά των μυθοπλασιών των θρησκειών συνεχίζονται. Εφ'όσον πρίν τη δημιουργία του σύμπαντος δεν υπήρχε τίποτα εκτός από τον θεό, τί ήταν αυτό που τον έκανε να αλλάξει άποψη για τον άνθρωπο και τελικά να φτιάξει το σύμπαν; Εάν κάτι έκανε τον θεό να αλλάξει άποψη σε κάποια δεδομένη στιγμή, τότε αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός δεν είναι ούτε παντοδύναμος μα ούτε και παντογνώστης. Δεν είναι παντοδύναμος διότι δεν έχει όλες τις γνώσεις και δεν μπορεί να επιβληθεί σε όλες τις γνώσεις και δεν είναι παντογνώστης επειδή ενώ για πάντα δεν αγαπούσε τον άνθρωπο σε κάποια στιγμή άλλαξε γνώμη και τον αγάπησε, πράγμα που σημαίνει ότι κάποια γνώση τον επηρέασε στο να πράξει αντίθετα από ότι έπραττε πάντοτε ενώ αν κατείχε αυτή τη γνώση από πάντα θα αγαπούσε τον άνθρωπο από πάντα και θα είχε δημιουργήσει το σύμπαν από πάντα άρα το σύμπαν θα ήταν αδημιούργητο όπως και ο θεός!!!

Φυσικά, θα έπρεπε ήδη κάποιος αρκετά έξυπνος να αναρωτηθεί “αφού ο θεός δεν δημιούργησε τίποτα ακόμα, πώς μπορεί να αγάπησε τον άνθρωπο τον οποίο δεν είχε δημιουργήσει κάν”; Η απάντηση είναι απλή, αυτό είναι ένα ακόμα κενό του παραμυθιού της δημιουργίας από τον ένα θεό. Αλλά για χάρη συζητήσεως, ας δούμε μία δικαιολογία για το συγκεκριμένο κενό και είναι η εξής: ο θεός ναί μέν δεν είχε δημιουργήσει ακόμα τίποτα αλλά μέσα στο μυαλό του είχε δημιουργήσει την ιδέα της ύπαρξης του ανθρώπου, άρα ο άνθρωπος υπήρχε ήδη αλλά σαν ιδέα στο νού του θεού!

Αυτή όμως η δικαιολογία, επιβεβαιώνει ακριβώς την μή παντοδυναμία και μή παντογνωσία και μή παντοτινή αγάπη = παντοτινό μίσος του θεού για τον άνθρωπο. Διότι όπως είδαμε και πρίν, εφόσον ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν τη δημιουργία και εφόσον είναι παντογνώστης, τότε την ιδέα για τον άνθρωπο θα έπρεπε να την είχε όσο υπάρχει ο ίδιος του, δηλαδή θα έπρεπε να την είχε από πάντα. (η παντογνωσία του θα έπρεπε να του δίνει για πάντα όλες τις ιδέες που θα μπορούσαν να υπάρξουν στο παρόν και στο μέλλον διότι εάν κάποιες ιδέες τις έβρισκε στο μέλλον και δεν τις είχε στο παρόν τότε δεν ήταν παντογνώστης). Εάν όμως την είχε από πάντα(την ιδέα) και δεν την είχε υλοποιήσει από πάντα, αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός ποτέ δεν αγαπούσε τον άνθρωπο και για αυτό δεν δημιούργησε τίποτα μέχρι που άλλαξε γνώμη, αγάπησε τον άνθρωπο και δημιούργησε το σύμπαν για αυτόν!

Άρα λοιπόν, ο θεός δεν είναι αλάνθαστος επειδή ποτέ δεν αγάπησε τον άνθρωπο πρίν τη δημιουργία αλλά σε κάποια στιγμή άλλαξε γνώμη και τον αγάπησε. Πράγμα που σημαίνει ότι η παντοτινή του αρνητική στάση απέναντι στην ιδέα του ανθρώπου, αποδείχτηκε λάθος το οποίο για να διορθώσει ο θεός, πήρε θετική στάση και δημιούργησε, δηλαδή έκανε το αντίθετο. Εφ'οσον έκανε το αντίθετο από αυτό που έκανε πάντα, αποδεικνύεται ότι πάντα έκανε λάθος. Εάν δεν έκανε λάθος αλλά αποφάσισε να κάνει το αντίθετο, τότε σημαίνει ότι αποφάσισε να κάνει λάθος αφού η αντίθετη της σωστής πράξης είναι η λάθος πράξη και το αντίστροφο. Εάν για να βρούμε κάποια άλλη δικαιολογία και πούμε ότι ο θεός δεν έκανε λάθος όταν έκανε την αντίθετη πράξη αλλά ήταν σωστή επειδή εκείνη τη στιγμή οι συνθήκες επέτρεπαν η αντίθετη πράξη να είναι σωστή και όχι λάθος, τότε λέμε βλακείες διότι όταν ο θεός άλλαξε άποψη και πρίν δημιουργήσει το σύμπαν, δεν υπήρχε τίποτα παρά μόνον αυτός και οι ιδέες του μέσα στο νού του. Εάν οι συνθήκες του νού του, επέτρεψαν την αντίθετη άποψη να θεωρηθεί σωστή και να γίνει πράξη, τότε αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος-παντογνώστης επειδή βρίσκεται ο ίδιος υπό την επήρρεια των συνθηκών του μυαλού του, δηλαδή σαν να λέμε “τώρα θέλω να φάω σοκολάτα” και μετά από λίγο να λέμε “τώρα άλλαξα γνώμη, θέλω να φάω βανίλια”, με απλά λόγια ο θεός δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι σωστή ή λάθος η πράξη και δεν μπορεί να το αποφασίσει παντοτινά και έχει πάντα την παντογνωσία του, άρα έχει πάντα την ιδέα του ανθρώπου και για πάντα δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι σωστό ή λάθος μέχρι που κάποια στιγμή κάτι τον κάνει να αλλάξει γνώμη και να δημιουργήσει κάνοντας το αντίθετο από αυτό που έκανε πάντα πρίν τη δημιουργία.

Επειδή δεν θέλω να κουράσω θα κλείσω εδώ το 'Α μέρος του πονήματος ετούτου επισημαίνοντας με απλά λόγια τις αντιφάσεις του παραμυθιού της δημιουργίας από έναν θεό. Το σημείο κλειδί που αποδεικνύει το ψεύδος περί θεού, είναι το σημείο 0, και αυτό είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με τα μυθολογούμενα περί θείου των μονοθειστών, για πάντα ο θεός πρίν τη δημιουργία δεν αγάπησε τον άνθρωπο, δεν αγάπησε τίποτα και ήταν εντελώς αδρανής αφού δεν υπήρχε τίποτα εκτός από αυτόν και το μόνο που έκανε παντοτινά ήταν να αγαπάει και να ασχολείται μόνο με τον εαυτό του, δηλαδή ήταν εγωιστής και τίποτα περισσότερο. Και ότι όταν κάποτε έπαψε να είναι εγωιστής του ήρθε η ιδέα να φτιάξει τον άνθρωπο και τελικά δημιούργησε αλλάζοντας γνώμη. Άρα ο θεός, δεν είναι ούτε αλάνθαστος, ούτε παντοδύναμος, ούτε αγαθός και ούτε παντογνώστης. Ο θεός είναι ένα ευτελές δημιούργημα ψυχοπαθών ανθρώπων, εγωιστών οι οποίοι τον δημιούργησαν με βάση τα προσωπικά τους θέλω και έβαλαν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό πιό πάνω από την Γή, από τον Ήλιο, ακόμα και από το ίδιο το σύμπαν, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τα ατομικιστικά εγωιστικά τους ψυχοπαθολογικά προβλήματα και να ζήσουν ευκολότερα αυτή τη ζωή που τους δόθηκε κατά τύχη και τίποτα περισσότερο.

Τελικό συμπέρασμα: Εάν ο θεός είναι αθάνατος και παντοτινός και παντογνώστης και αγαπάει τον άνθρωπο από πάντα, τότε δημιούργησε τον άνθρωπο από πάντα, άρα δημιούργησε το σύμπαν από τότε που αγάπησε τον άνθρωπο, δηλαδή το σύμπαν υπάρχει από πάντα, από τότε που υπάρχει και ο άνθρωπος άρα και ο θεός, άρα το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε ποτέ αφού και ο θεός δεν δημιουργήθηκε ποτέ, άρα ο θεός αφού δεν δημιουργήθηκε ποτέ δεν υπάρχει θεός και το σύμπαν αφού δεν το δημιούργησε κάποτε ο θεός, υπάρχει από πάντα αυτοδημιούργητο!

Υ.Γ. Στην τελευταία εξίσωση, στο υποτιθέμενο λάθος που θα βρούνε κάποιοι η απάντηση είναι ότι το σύμπαν το ζούμε αντικειμενικά και αποδεικνυόμενα υπάρχει και αφού υπάρχει από πάντα σύμφωνα με την παραπάνω εξίσωση τότε αποδεικνύεται ότι δεν δημιουργήθηκε ποτέ, άρα δεν το δημιούργησε ο θεός...
 --------------
Σαχπαζίδης Φαέθων