Νομοθετώντας το Διάλογο...

Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο ετούτο.Άρθρα,απόψεις και γεγονότα σχολιάζονται και γράφονται σε αυτό το διαδικτυακό χώρο και μπορείτε να σχολιάζετε σε όποιο θέμα επιθυμείτε.Όμως τα σχόλια θα πρέπει να γίνονται δίχως ύβρεις και χαρακτηρισμούς αλλά με επιχειρήματα και σοβαρό λόγο.Όσα σχόλια είναι υβριστικά δίχως επιχειρήματα ή/και σοβαρότητα,θα σβήνονται δίχως δεύτερη σκέψη.Επίσης απαγορεύονται αυστηρώς τα σχόλια που γίνονται με greeklish.Αυτά θα σβήνονται απευθείας.Σεβαστείτε την Ελληνική γλώσσα και γράψτε ελεύθερα ότι σκέφτεστε.Καλή διαμονή και σκέψη.
Κάθε κείμενο που αναρτάται στο ιστολόγιο εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέως του και μόνο,δεν σημαίνει ότι τις αποδέχονται απαραιτήτως και οι υπόλοιποι συγγραφείς του ιστολογίου.

Παρατήρηση

Η γνωστή ταχύτητα του φωτός δεν είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα καθώς όπως στο άπειρο σύμπαν τα μέρη του αποτελούνται από απειράριθμα μεγέθη, αντιστοίχως η μετρήσιμη ταχύτητα του φωτός είναι περιορισμένη ώς μετρήσιμη.

Παρατήρηση

Κυνηγός δίχως σκύλο συνιστά την ίδια ανωμαλία με τον άνδρα που παντρεύεται

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Παρατήρηση

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μαθαίνουν να κρίνουν τον κόσμο γύρω τους αλλά μαθαίνουν να τον κατακρίνουν.Για αυτό όταν βλέπουν έναν κριτή, τον παρομοιάζουν με έναν ξερόλα (που όμως τον βλέπουν κάθε πρωί στον καθρέπτη τους)

Παρατήρηση

Προσπάθησε να μειώσεις την αξία της Ελληνικής Γλώσσας αν θέλεις να μειώσεις το δικαίωμα σου να αποκαλείσαι νοήμων όν.

Friday, 15 August 2014

Χριστιανισμός, ο παγκόσμιος Εθνοκτόνος.

Εθνοκτονία= σκοτώνεις ένα έθνος.
Έθνος= Ένας πληθυσμός-ομάδα ανθρώπων οι οποίοι έχουν κοινή καταγωγή, γλώσσα, έθιμα και θρησκεία.
Γενοκτονία= σκοτώνεις ένα γένος
Γένος= ορίζεται ώς ένας πληθυσμός κάποιας συγκεκριμένης φυλής(από βιολογικής απόψεως) σε κάποιον τόπο.

Άρα, η Εθνοκτονία ΔΕΝ περιλαμβάνει απαραίτητα την γενοκτονία. Εθνοκτονία είναι να σκοτώνεις κυρίως τα ήθη και έθιμα και γλώσσα μιας πληθυσμιακής ομάδας και όχι απαραίτητα τους ανθρώπους της ομάδας αν και αυτό μπορεί να συμπεριληφθεί. Δηλαδή εθνοκτονία μπορεί να συμβεί είτε σκοτώσεις και τους ανθρώπους είτε δεν τους σκοτώσεις αλλά σκοτώσεις τα υπόλοιπα στοιχεία του έθνους τους.
 Εάν από την έννοια του Έθνους αφαιρεθεί η κοινή καταγωγή η οποία αφορά καθαρά τον βιολογικό τομέα του γένους, τότε τα υπόλοιπα 3 τέταρτα δεν αφορούν το βιολογικό γένος, αλλά αφορούν Ιδέες-θεωρίες, αφού η γλώσσα, η θρησκεία και τα έθιμα αφορούν θεωρίες και ιδέες και απόψεις και όχι κάτι το βιολογικό.

Πότε συμβαίνει Εθνοκτονία.
 Όταν για κάποιους λόγους ένα έθνος επιτίθεται σε κάποιο άλλο έθνος και προσπαθεί να το   καταστρέψει - εξαφανίσει.
Πότε συμβαίνει Γενοκτονία.
 Όταν για κάποιους λόγους, κάποια ομάδα ανθρώπων επιτίθεται σε μία φυλή ενός τόπου και προσπαθεί να εξοντώσει ολόκληρη την φυλή από βιολογικής απόψεως.

Ποιά η διαφορά στα αίτια που οδηγούν στις 2 παραπάνω πράξεις;
 Η διαφορά είναι ότι εάν σε κάποιον ενοχλούν οι ιδέες ενός έθνους και θέλει να καταστρέψει τις ιδέες του για να επιβάλλει τις δικές του, τότε διαπράτει εθνοκτονία. Εάν όμως θέλει να εξαφανίσει τους ίδιους τους ανθρώπους και όχι απαραίτητα τις ιδέες τους, τότε διαπράτει γενοκτονία.

Παραδείγματα εθνοκτονίας και γενοκτονίας.
 Γενοκτονία - Ο Χίτλερ προσπαθεί να σκοτώσει όλους τους εβραίους, Ναζί.
 Εθνοκτονία - Ο Χριστιανισμός καταστρέφει - αφανίζει τα έθνη στα οποία επιβάλλεται βιαίως.

Για τους Ναζί δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι, όλοι αντιλαμβάνονται. Πρέπει όμως να διευκρινιστούν κάποια πράγματα για τον χριστιανισμό. Είναι πασίγνωστον και αδιαμφισβήτητον γεγονός ότι ο χριστιανισμός βασίζεται στην παλαιά διαθήκη και φυσικά στην καινή. Αλλά η αρχή του χριστιανισμού είναι στην παλαιά διαθήκη, δίχως την οποία δεν υπάρχει χριστιανισμός. Δηλαδή, εάν κάποιος αφαιρέσει την παλαιά διαθήκη από τον χριστιανισμό, τότε αυτά που λέει η καινή διαθήκη γίνονται αερολογίες που δεν έχουν καμμία βάση και καμμία "προιστορία".

 Το σημαντικό λοιπόν είναι το ότι βλέπουμε και στην παλαιά μά και στην καινή διαθήκη μία τεράστια μισαλλοδοξία, κατά όλων των εθνών, από τους εβραίους. Όποιος αρνείται αυτό το γεγονός είτε δεν έχει διαβάσει ποτέ την βίβλο, είτε γνωρίζει ότι έτσι είναι αλλά δεν το παραδέχεται για κάποιους λόγους. Ο κύριος στόχος λοιπόν των εβραίων οι οποίοι έγραψαν την βίβλο (και όχι των απλών ανθρώπων εβραίων) και είχαν πάντα θέσεις εξουσίας, ήταν να καταστρέψουν τα έθνη όλα ώστε να μείνει μόνο ένα, το δικό τους.

 Με ποιό τρόπο λοιπόν θα μπορούσαν να πετύχουν αυτόν τον στόχο, το να εξαφανίσουν δηλαδή τα έθνη για να επιβάλλουν το δικό τους; Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω της Εθνοκτονίας και όχι της Γενοκτονίας.
 Τί έπρεπε να συμβεί για να επιτευχθεί η Εθνοκτονία; Έπρεπε να καταστρέψουν τις θρησκείες, τα έθιμα και ίσως τις γλώσσες των άλλων εθνών. Το έκαναν; Ναί το έκαναν. Πώς το έκαναν; Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό σε όλο τον κόσμο, ότι όλοι οι λαοί - έθνη, ήταν πολυθειστές όσον αφορά το θρήσκευμα. Οι εβραίοι λοιπόν που ήθελαν την καταστροφή των εθνών, γνώριζαν καλά ότι θα ήταν πολύ δύσκολο έως και αδύνατον να μετατρέψουν τα πολυθειστικά έθνη σε μονοθειστικά μέσω της προφορικής διάδοσης της μονοθειστικής τους θρησκείας για αυτό το λόγο έπρεπε να βρούνε μία μέθοδο με την οποία σιγά σιγά θα αλλοίωναν τις ιδέες των εθνών και με το πέρασμα του χρόνου θα κατάφερναν να μεταλλάξουν τα πολυθειστικά έθνη σε μονοθειστικά, δηλαδή σε εβραικά έθνη.

Έτσι κατασκεύασαν ένα νέο θρήσκευμα το οποίο θα μετέφερε τα παλαιοδιαθηκηκά μονοθειστικά θεωρήματα στους πιστούς αλλά με δόλιο τρόπο. Ο δόλιος τρόπος ήταν να χρησιμοποιήσουν τα ίδια τα πολυθειστικά έθιμα με τέτοιον τρόπο ώστε αυτά να έχουν μονοθειστικές απολήξεις. Για να το πετύχουν αυτό λοιπόν κατασκεύασαν έναν υιό του θεού ο οποίος είναι ο ίδιος ο θεός, ενώ ταυτόχρονα προέρχεται από τον θεό και είναι ο υιός του, ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος ο υιός παραδέχεται ότι δεν είναι ο θεός και αυτός ο υιός γεννήθηκε από μία θνητή.

Φυσικά όλο αυτό το μύθευμα, είναι απλή αντιγραφή - διαστρέβλωση του μύθου του Ηρακλή ο οποίος γεννήθηκε από τον ίδιο τον ύψιστο Θεό, τον Δία και από μία θνητή, την Αλκμήνη. Υπάρχει μία διαφορά όμως ανάμεσα στους 2 μύθους. Ο Δίας, μεταμορφώθηκε ο ίδιος του στον σύζυγο της θνητής, και ο ίδιος του σε μορφή ανθρώπου γονιμοποίησε την θνητή. Στην περίπτωση του εβραικού αντίγραφου όμως, του Ιησού, ο θεός-πατέρας του Ιησού, δεν γονιμοποίησε ο ίδιος του την θνητή μητέρα του, αλλά ένας άγγελος εισήλθε στην Μαρία, όπως ακριβώς λέει η βίβλος και αυτός ο άγγελος γονιμοποίησε την Μαρία η οποία γέννησε τον Ιησού. Δηλαδή στον μύθο του Ηρακλή, έχουμε τον ίδιο τον Θεό Δία να γονιμοποιεί την θνητή, ενώ στο παραμύθι του Ιησού, έχουμε έναν άγγελο απεσταλμένο από τον θεό, να γονιμοποιεί την θνητή.

 Κάποιος θα ρωτήσει ότι "αφού δήθεν οι εβραίοι αντέγραψαν τον μύθο από τον Ηρακλή, γιατί δεν έβαλαν τον ίδιο τον θεό να γονιμοποιεί την θνητή και να γεννάει τον Ιησού και έβαλαν κάποιον άλλο να την γονιμοποιεί; Άρα δεν είναι αντιγραφή του μύθου, αφού αν ήταν αντιγραφή θα έβαζαν ακριβώς το ίδιο γεγονός".

Απάντηση - το ότι δεν αντέγραψαν 100 τις εκατό τον μύθο, δεν σημαίνει ότι δεν είναι αντιγραφή. Εάν το 80 τις εκατό μιας ιστορίας είναι το ίδιο και το 20 τις εκατό, διαφέρει, δεν αναιρεί την αντιγραφή. Η απάντηση όμως αυτή δεν είναι ολοκληρωμένη. Ας την ολοκληρώσουμε επισημαίνοντας την εξής απίθανη εξίσωση του μύθου.

Στο μύθευμα του Ιησού λοιπόν έχουμε τον πατέρα θεό ο οποίος στέλνει έναν άγγελο να εισέλθει ο άγγελος στην Μαρία (να μπεί μέσα της δηλαδή) και να την γονιμοποιήσει για να γεννήσει τον υιό - θεό!

Στον μύθο του Ηρακλή, έχουμε τον Θεό πατέρα, ο οποίος ο ίδιος του μεταμορφώνεται σε άνθρωπο και εισέρχεται στην Αλκμήνη και γεννάει τον υιό του ο οποίος ΔΕΝ είναι θεός αλλά ημίθεος υιός του πατέρα του και όχι ο ίδιος ο πατέρας του. Και όταν ο Ηρακλής έγινε θεός, δεν έγινε ο ίδιος ο πατέρας του αλλά ήταν ακόμα ένας θεός εκτός του πατρός του που ήταν 2ος θεός άρα πολυθεισμός.
Προσοχή στην λεπτομέρεια : Εάν ο πατέρας του Ιησού γονιμοποιούσε ο ίδιος την Μαρία , τότε ο υιός του θα ήταν ο ίδιος ο πατέρας του ξεκάθαρα, επειδή στο χριστιανικό μύθευμα υπάρχει μόνο ένας θεός - μονοθεισμός. Ενώ, ο στόχος των κατασκευαστών του Ιησού, είναι να ξεγελάσουν τους πολυθειστές, με το να παρουσιάζουν τον μονοθειστικό τους θεό, με πολυθειστικά ευφυολογήματα, ώστε να προκαλέσουν σύγχυση στο μυαλό των πιό αδύναμων από τα θύματα τους και να τους μετατρέψουν σε μονοθειστές πιστούς.

Έτσι, στο μύθευμα τους λένε ότι κάποιος άγγελος μπήκε στην Μαρία και την γονιμοποίησε και αυτή γέννησε τον υιό του θεού ο οποίος παραδέχεται σε κάποια σημεία στη βίβλο ότι δεν είναι θεός αφού υπάρχει μόνο ένας θεός (η μονοθειστική άποψη του μυθεύματος) ενώ σε κάποια άλλα σημεία ισχυρίζεται ότι είναι θεός αλλά και υιός του θεού.(η πολυθειστική άποψη του μυθεύματος).
 Με αυτή τη μέθοδο της διπρόσωπης και αντιφατικής μυθολογίας, οι πιό αδύναμοι στην αντίληψη των υποχθόνιων πράξεων και προσυλητιστικών μεθόδων, ανά τα έθνη, πέφτουν στην παγίδα της μονοθειστικής απρέπειας, και μεταλλάσονται από πολυθειστές σε "μονοθειστές". Γιατί "μονοθειστές" και όχι μονοθειστές; Διότι σε κάποια έθνη, όπως το ελληνικό, οι πιστοί κατέληξαν να είναι πολυθειστές οι οποίοι απλώς είναι πεπεισμένοι ότι είναι μονοθειστές, αλλά στην ουσία δεν είναι μονοθειστές. Αυτό όμως το γεγονός δεν ενοχλεί τους εβραίους που ονειρεύτηκαν την παγκόσμια εξόντωση των εθνών, διότι ο στόχος τους δεν ήταν να κάνουν τα έθνη να λατρεύουν τον Ιησού ώς πατέρα θεό αλλά να τα κάνουν να λατρέουν τον πατέρα του Ιησού ώς θεό. Και δεν τους πειράζει που λατρεύουν και τον Ιησού ώς θεό, αφού πάνω από όλα λατρεύουν τον πατέρα του δίχως τον οποίο δεν υπάρχει κάν Ιησούς...

 Πέραν από το θέμα της θρησκείας για να διαπιστώσουμε την Εθνοκτονία που διαπράτει ο χριστιανισμός κατά των εθνών και κυρίως κατά του Ελληνικού έθνους το οποίο μας αφορά άμεσα, υπάρχει να εξετάσουμε και το θέμα των εθίμων και της γλώσσας. Επειδή τα έθιμα στην αρχαιότητα δεν ήταν άσχετα με τις θρησκευτικές απόψεις των εθνών, έτσι με την καταστροφή της Εθνικής θρησκείας των Ελλήνων ήρθε αντίστοιχα και η καταστροφή των εθίμων του έθνους. Τόσο απλά.

Τώρα μας μένει να δούμε για την γλώσσα. Ώς γνωστόν ο χριστιανισμός έφερε καταστροφή και στην γλώσσα του Έθνους μέχρι ενός σημείου και μέχρι αυτό το σημείο προσπαθεί να την διατηρεί όσο μπορεί. Για κάποιους που θα ισχυριστούν ότι ο χριστιανισμός έσωσε την ελληνική γλώσσα επειδή τα ευαγγέλια γράφτηκαν σε αυτήν, θα πρέπει να τονίσουμε ότι έγινε ακριβώς το αντίθετο και το παραδέχονται και οι ίδιοι οι αντιπρόσωποι της θρησκείας λέγοντας οι ίδιοι τους ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν πρό χριστού "χριστιανός" επειδή με την εκστρατεία του μετέδωσε την ελληνική γλώσσα στα πέρατα του κόσμου και έτσι μπόρεσαν και τα ευαγγέλια που γράφτηκαν στα ελληνικά να διαβαστούν από όλο τον κόσμο. Άρα, ο χριστιανισμός σώθηκε από την ελληνική γλώσσα και δεν την έσωσε.
 Πώς όμως κατέστρεψε ο χριστιανισμός την γλώσσα του έθνους μας; Το καλύτερο πράγμα που μπορείς να κάνεις για να εξαφανίσεις κάποιον ή κάτι είναι να εξαφανίσεις το όνομα του. Εάν π.χ. κάποια μέρα εξαφανίσουμε το όνομα της Αλίκης Βουγιουκλάκης και εξαφανίσουμε και τα έργα της, μετά από πολλά χρόνια, κανείς δεν θα την θυμάται και κανείς δεν θα γνωρίζει ότι υπήρξε και τί έκανε. Έτσι ο αφανισμός της έχει επιτευχθεί με τον καλύτερο τρόπο.

Πώς λοιπόν προσπάθησε - προσπαθεί ο χριστιανισμός να εξαφανίσει το Έθνος των Ελλήνων; (μεταξύ άλλων) Απαγορεύοντας στους πιστούς να δίνουν στα παιδιά τους Ελληνικά ονόματα. Και προσπαθώντας να πείσει τους πιστούς ότι η Ελληνική παράδοση - μυθολογία, είναι παραμύθι για ανόητους έτσι ώστε με αυτό τον τρόπο να μειώσει την αξία των ελληνικών ονομάτων που φέρει η παράδοση και οι πρωταγωνιστές της και να κάνει τους πιστούς να απαξιούν να δώσουν ελληνικά ονόματα στους απογόνους τους και στους απογόνους των απογόνων με απώτερο στόχο, να εξαφανιστεί το βασικότερο στοιχείο του Έθνους το οποίο διατηρείται μέσω των Εθνικών ονομάτων των ανθρώπων και κάποια μέρα στο μέλλον να εξαφανιστεί εντελώς το ίδιο το έθνος. Φυσικά το ότι προσπαθεί ακόμα να το πετύχει αυτό, αποδεικνύεται εύκολα αφού ακόμα και στις μέρες μας προσπαθούν να πείθουν τους πιστούς να δίνουν στα παιδιά τους εβραικά ονόματα και όχι ελληνικά, αν και σε αρκετές περιπτώσεις δεν καταφέρνουν να τους πείσουν.

Όπως λοιπόν αποδεικνύεται, ο χριστιανισμός είναι το 1ο και δυνατότερο εργαλείο παγκόσμιας εθνοκτονίας αφού μεταφέρει τις μισσαλόδοξες ιδέες περί αφανισμού των εθνών και επιβολής του εβραικού και τις κάνει πράξη από τις πρώτες στιγμές που έπιασε την εξουσία του στα χέρια του. Το μεγάλο ζήτημα που προκύπτει όμως εδώ είναι το εξής: Πώς μπορεί κάποιος που έχει αντιληφθεί το πραγματικό πρόσωπο του χριστιανισμού, να βοηθήσει να σταματήσει η καταστροφή της ανθρωπότητας; Η απάντηση είναι απλή να δοθεί αλλά δύσκολη να πραγματοποιηθεί. Και είναι η εξής: το πρώτο βήμα είναι να πάψει να συμμετέχει σε θρησκευτικές εορτές - εκδηλώσεις αυτής της εγκληματικής θρησκείας. Το να συμμετέχει κάποιος σε τέτοιες εκδηλώσεις είναι σαν να επιβραβεύει την θρησκεία για τα εγκλήματα που διέπραξε και διαπράτει κατά των εθνών, δηλαδή κατά της ανθρωπότητας. Δεν μπορεί, δηλαδή, κάποιος να λέει ότι ναί έκανε εγκλήματα και ότι δεν συμφωνεί με αυτά και από την άλλη να συμμετέχει στις εκδηλώσεις της θρησκείας. Διότι όταν συμμετέχει, ουσιαστικά υποστηρίζει τα εγκλήματα της αφού δίχως τα εγκλήματα της δεν θα υπήρχε η θρησκεία και δεν θα συμμετείχε εξαρχής. Το να δέχεται κάποιος το εγκληματικό πρόσωπο του χριστιανισμού και παράλληλα να συμμετέχει σε εορτές του με την δικαιολογία ότι δεν υποστηρίζει τα εγκλήματα του, είναι σαν να λέει κάποιος ότι δεν σκότωσε τα κοτόπουλα που μόλις έφαγε αλλά τα αγόρασε! Όχι, εσύ τα σκότωσες τα κοτόπουλα διότι όταν πληρώνεις τον σφαγέα του κοτόπουλου, του δίνεις το εργαλείο και τον λόγο να τα σκοτώσει ώστε να τα αγοράσεις και να τα φάς και επιβραβεύεις την πράξη του. Τόσο απλό είναι...
----------
Σαχπαζίδης Φαέθων

Friday, 25 July 2014

Θρησκεία και Εξυπνάδα, συνάδουν;

Στον πόλεμο των θρησκειών κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της ανθρωπότητας, όπου οι μονοθειστικές θρησκείες πολεμούσαν πάντα τα έθνη και συνεχίζουν να το κάνουν μέχρι να τα εξαφανίσουν, υπήρχαν και υπάρχουν πάντα αυτοί που υπερασπίζονται την μία πλευρά και άλλοι την άλλη και ούτω καθ'εξής. Ένα λοιπόν από τα επιχειρήματα των πιστών, κυρίως των ιουδαικών θρησκειών και αιρέσεων, όπως είναι η αίρεση του χριστιανισμού και των αιρέσεων αυτού, όπως του ορθόδοξου, είναι το ότι αφού υπάρχουν έξυπνοι και πανέξυπνοι άνθρωποι όπως π.χ. είναι οι επιστήμονες που πιστεύουν στον θεό της θρησκείας, τότε αποδεικνύεται ότι είναι έξυπνο πράγμα η πίστη και αληθινή η θρησκεία που πιστεύουν έκαστος.
 Αυτό όμως το επιχείρημα, είναι τραγικά λάθος και δείχνει το πόσο στενόμυαλος και ανόητος είναι ο πιστός μίας θρησκείας, όποια και να είναι αυτή. Απλώς εδώ ώς παράδειγμα χρησιμοποιούμε τον χριστιανισμό, αφού στη χώρα μας αυτός είναι η επιβεβλημένη διά της βίας, και κρατική επίσημη θρησκεία. Το να δούμε γιατί είναι ανοησία αυτό το επιχείρημα θα πούμε τα εξής απλά πραματάκια.
Το να είναι κάποιος έξυπνος ή από τους εξυπνότερους, δεν συνεπάγεται ότι είναι και έντιμος ή από τους εντιμότερους. Όσοι ανέβηκαν σε μεγάλες καρέκλες και κατέστρεψαν τον κόσμο, δεν ανέβηκαν επειδή ήταν βλάκες, η εξυπνάδα τους, τους ανέβασε. Αυτό όμως είναι τελείως διαφορετικό από το κατά πόσο, πού, πώς και πότε χρησιμοποιεί καθένας την εξυπνάδα του.
 Άλλος την χρησιμοποιεί για να φτιάχνει πυρηνικά και βιολογικά όπλα και να σκοτώνει κ.λ.π. και άλλος για να φτιάχνει φάρμακα και να θεραπεύει. Έτσι λοιπόν, το να πιστεύουν οι δήθεν εξυπνότεροι σε κάποιο θεό, δεν αποδεικνύει στο ελάχιστο την ύπαρξη του θεού, ούτε κάν καταρρίπτει ότι η ιδέα του θεού είναι βλακώδης και βλάπτει περισσότερο παρά ωφελεί. Απλώς, νά, ο έξυπνος κάποιους σκοπούς εξυπηρετεί όταν πιστεύει σε θρησκείες, είτε προσωπικούς του σκοπούς είτε "ομαδικούς" είτε απλώς είναι και αυτός θύμα της ανθρώπινης αδυναμίας και των συναισθηματικών γεγονότων που γεννιούνται από αυτήν και υπόδουλος σε αυτά, στο θέμα του θείου η εξυπνάδα του δεν λειτουργεί σωστά ή και καθόλου.
Η στενομυαλιά του τύπου "ο τάδε είναι έξυπνος και πιστεύει, άρα είναι σωστό να πιστεύει κάποιος και υπάρχει αυτό που πιστεύει" είναι απλώς, στενομυαλιά και προβατίλα. Δεν διαφέρει σε τίποτα από την προβατίλα των πιστών που πιστεύουν τους όποιους ρασοφόρους της όποιας θρησκείας, μόνο και μόνο επειδή οι ρασοφόροι έχουν πάρει κάποιες ψηλές καρέκλες και με τα φανταχτερά τους ράσα, ψαρώνουν τους ανόητους που πιστεύουν.
Μπορούμε να το δούμε και από την αντίθετη πλευρά για να επιβεβαιώσουμε την ορθότητα αυτού του γεγονότος. Σίγουρα στον πόλεμο των θρησκειών ανά τους αιώνες και κυρίως αυτούς που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι μονοθειστικές Αβρααμικές θρησκείες εναντίων των εθνών, υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί πιστοί π.χ. χριστιανοί οι οποίοι πιστεύουν ότι οι αρχαίοι Έλληνες π.χ. ήταν βλάκες επειδή πίστευαν στους Ολύμπιους θεούς οι οποίοι δήθεν ήταν ψεύτικοι κ.λ.π. Εάν για χάρην συζητήσεως υποθέσουμε ότι όντως ήταν βλακεία να πιστεύουν στους Θεούς που πίστευαν, γιατί παράλληλα τους σεβόμαστε και εμείς και όλος ο κόσμος ότι έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού στην ανθρωπότητα; Διότι το γεγονός ότι κάποιος μπορεί στο θέμα του θείου να πιστεύει βλακείες, δεν αναιρεί την δυνατότητα του να είναι έξυπνος σε άλλα θέματα όπως και το ότι κάποιος είναι έξυπνος ή και πανέξυπνος δεν σημαίνει ότι είναι αλάνθαστος και ότι δεν μπορεί να πιστεύει ή και να κάνει βλακείες. Άν θέλουμε ένα ακόμα παράδειγμα περί τούτου πιό σύγχρονο ας σκεφτούμε το εξής: υπάρχουν γιατροί και χειρούργοι. Άλλοι είναι άθεοι, άλλοι βουδιστές, άλλοι μονοθειστές, άλλοι πολυθειστές κ.λ.π. Όταν λοιπόν είμαστε άρρωστοι και πηγαίνουμε στον γιατρό και του εμπιστευόμαστε την υγεία μας, τον ρωτάμε τον γιατρό εάν πιστεύει σε κάποιον θεό και κυρίως σε αυτόν που πιστεύουμε εμείς; Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι φανατισμένοι που ρωτάνε αλλά η τεράστια πλειοψηφία, δεκάρα δεν δίνει που πιστεύει και άν, ο κάθε γιατρός-επιστήμονας.
Αν ο γιατρός λοιπόν που εμπιστευόμαστε είναι χριστιανός και εμείς είμαστε άθεοι, και γνωρίζουμε ότι η πίστη στον χριστιανισμό είναι βλακεία (πράγμα αποδεδειγμένο αφού χρησιμοποιώντας και μόνο τα επιχειρήματα των χριστιανών κατά των εθνικών θεών, αποδεικνύεται ότι είναι βλακεία και όχι μόνο από αυτό), δεν δεχόμαστε την βοήθεια του γιατρού επειδή πιστεύει σε βλακείες; Όχι βέβαια, την δεχόμαστε διότι γνωρίζουμε και αντιλαμβανόμαστε εκ των προτέρων ότι ο γιατρός χάρη στην εξυπνάδα του πήρε τα πτυχία του και γνωρίζει την επιστήμη του, ενώ η πίστη του δεν έχει καμμία σχέση με την εξυπνάδα του, καθώς για αυτήν ποτέ δεν εργάστηκε να την αποκτήσει, απλά του την φύτεψαν στο μυαλό από μικρό παιδί το οικογενειακό του περιβάλλον, το κοινωνικό και εντέλει το εθνικοκρατικό περιβάλλον στο οποίο έτυχε να γενηθεί.
Βλέποντας το αυτό και από την άλλη πλευρά, ένας χριστιανός δέχεται τη βοήθεια του γιατρού άσχετα από το ποιόν θεό πιστεύει και αν πιστεύει. Και ας μην ξεχνάμε ότι επιστήμονες υπάρχουν και άθεοι, και χριστιανοί, και ισλαμιστές, και βουδιστές, και σαιεντολόγοι, και εθνικοί, και οτιδήποτε. Και όλοι αυτοί κάνουν καλά τη δουλειά τους όσον αφορά την επιστήμη. Και όλοι αυτοί είναι ταυτόχρονα βλάκες στο θέμα της θρησκείας αφού κάθε θρησκεία θεωρεί βλακεία την αντίθετη από αυτήν θρησκεία. Οπότε το επιχείρημα που χρησιμοποιούν διάφοροι πιστοί ότι "νά αυτός είναι επιστήμονας και πιστεύει άρα η θρησκεία μας είναι αληθινή και δεν είναι βλακεία να πιστεύουμε" είναι μία καθαρή στενόμυαλη ανοησία η οποία δεν διαφέρει (σε εγκυρότητα) σε τίποτα από το να δείχνει ένας πιστός ένα σάπιο κρανίο ανθρώπινο μέσα σε μιά γυάλα και να λέει "νά η απόδειξη ότι ο απόστολος Πέτρος υπήρχε, νά το κρανίο του)...

Υ.Γ. Εάν κάποιος δεν θεωρεί ότι οι έξυπνοι άνθρωποι είναι αλάνθαστοι, τότε μόνος του αναιρεί το επιχείρημα που χρησιμοποιεί ότι "αφού οι έξυπνοι πιστεύουν, τότε ισχύει αυτό που πιστεύουν και καλά κάνουν που πιστεύουν".
----------
Σαχπαζίδης Φαέθων

Friday, 20 June 2014

Το αγκάθι της αγάπης του θεού

Όσο καλή διάθεση και να έχει κάποιος για να ακούσει και να σκεφτεί σοβαρά τα λεγόμενα των μονοθειστικών θρησκειών περί του θείου και της δημιουργίας και τα σχετικά θέματα, εάν έχει ένα ελάχιστο ποσοστό ορθής λογικής μέσα του δεν μπορεί παρά να πέσει στον “τοίχο” των αντιφάσεων και των κενών σημείων. Έτσι καταλήγει ο ενδιαφερόμενος ακροατής να αποδεικνύει το ψεύδος και την ανεπάρκεια των επιχειρημάτων των υποστηρικτών των θρησκειών ετούτων. Μία τέτοια περίπτωση κενών επιχειρημάτων και αντιφάσεων θα δούμε τώρα.

Σύμφωνα με τον χριστιανισμό λοιπόν, κάποτε δεν υπήρχε τίποτα. Δεν υπήρχε το σύμπαν κάν. Αλλά φυσικά υπήρχε ο θεός. Ο θεός αυτός, είναι αγέννητος και αθάνατος και υπήρχε από πάντα και θα υπάρχει για πάντα, σύμφωνα με τα λεγόμενα των θρησκειών. Φυσικά, ο θεός είναι επίσης και παντοδύναμος αλλά και παντογνώστης και είναι ο δημιουργός του σύμπαντος αλλά επίσης είναι και ο θεός της αγάπης όπως μας λένε. Αυτά, με απλά λόγια, είναι η βάση της πίστης των μονοθειστών και είναι γνωστά σε όλους μας. Όμως αυτά ακριβώς τα μυθολογούμενα, είναι οι αποδείξεις ότι ο θεός αυτός δεν υπάρχει και ότι αυτός δεν δημιούργησε το σύμπαν ή ότιδήποτε άλλο.

Θα δούμε τώρα γιατί αυτά αποδεικνύουν τα αντίθετα από αυτά που υποστηρίζουν οι θρησκείες αυτές. Θα “πάμε” στο σημείο μηδέν. Ώς σημείο μηδέν ας ορίσουμε τη στιγμή εκείνη που ο θεός δήθεν δημιούργησε το σύμπαν. Το σημείο μηδέν.

Το σημείο μηδέν 0

 
Σύμφωνα με τα λεγόμενα, κάποτε ο θεός δημιούργησε το σύμπαν. Άρα, πρίν το δημιουργήσει, δεν υπήρχε σύμπαν άρα δεν υπήρχε τίποτα. Υπήρχε μόνον ο θεός. Ο θεός είναι αγέννητος και αθάνατος άρα αυτός υπήρχε για πάντα πρίν την δημιουργία του σύμπαντος. Εφ΄οσον ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν αποφασίσει να δημιουργήσει το σύμπαν, τότε για πάντα δεν υπήρχε τίποτα εκτός από τον εαυτό του.

Όταν ρωτήσει κάποιος τους αντιπροσώπους της θρησκείας γιατί ο θεός δημιούργησε το σύμπαν κ.λ.π. η απάντηση που παίρνει είναι “από αγάπη για τον άνθρωπο”! Σε αυτό το σημείο λοιπόν, ξαναθυμόμαστε ότι ο θεός είναι αθάνατος και παντοτινός. Αυτό σημαίνει ότι πρίν αποφασίσει να δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο τον οποίο αγάπησε, δεν είχε δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο τον οποίο αγάπησε.

Το ότι δεν είχε δημιουργήσει κάτι για τον άνθρωπο που αγάπησε, πρίν φτιάξει το σύμπαν, αυτό σημαίνει ότι ο θεός δεν είχε ακόμα αγαπήσει τον άνθρωπο και για αυτό δεν δημιούργησε κάτι για αυτόν π.χ. Ένα σύμπαν. Δεδομένου ότι ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν την δημιουργία του σύμπαντος, σημαίνει ότι ο θεός για πάντα δεν αγαπούσε τον άνθρωπο! Εκτός και αν ο θεός δεν είχε σκεφτεί ακόμα την ιδέα του ανθρώπου οπότε δεν υπήρχε λόγος να τον αγαπήσει αφού ήταν ανύπαρκτος και σαν ιδέα, εάν όμως αυτή ήταν η περίπτωση τότε αποδεικνύεται ότι ο θεός δεν είναι παντογνώστης αφού για πάντα δεν ήξερε μιαν ιδέα(του ανθρώπου) μέχρι που την ανακάλυψε! Με απλά λόγια, ο θεός ποτέ δεν αγάπησε τον άνθρωπο μέχρι να αποφασίσει να φτιάξει κάτι για αυτόν όπως το σύμπαν! Πράγμα που σημαίνει ότι κάποτε κάτι έκανε τον θεό να αλλάξει άποψη και να αγαπήσει τον άνθρωπο με αποτέλεσμα να φτιάξει το σύμπαν και μέσα σε αυτό να φτιάξει και τον άνθρωπο.

Τα κενά των μυθοπλασιών των θρησκειών συνεχίζονται. Εφ'όσον πρίν τη δημιουργία του σύμπαντος δεν υπήρχε τίποτα εκτός από τον θεό, τί ήταν αυτό που τον έκανε να αλλάξει άποψη για τον άνθρωπο και τελικά να φτιάξει το σύμπαν; Εάν κάτι έκανε τον θεό να αλλάξει άποψη σε κάποια δεδομένη στιγμή, τότε αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός δεν είναι ούτε παντοδύναμος μα ούτε και παντογνώστης. Δεν είναι παντοδύναμος διότι δεν έχει όλες τις γνώσεις και δεν μπορεί να επιβληθεί σε όλες τις γνώσεις και δεν είναι παντογνώστης επειδή ενώ για πάντα δεν αγαπούσε τον άνθρωπο σε κάποια στιγμή άλλαξε γνώμη και τον αγάπησε, πράγμα που σημαίνει ότι κάποια γνώση τον επηρέασε στο να πράξει αντίθετα από ότι έπραττε πάντοτε ενώ αν κατείχε αυτή τη γνώση από πάντα θα αγαπούσε τον άνθρωπο από πάντα και θα είχε δημιουργήσει το σύμπαν από πάντα άρα το σύμπαν θα ήταν αδημιούργητο όπως και ο θεός!!!

Φυσικά, θα έπρεπε ήδη κάποιος αρκετά έξυπνος να αναρωτηθεί “αφού ο θεός δεν δημιούργησε τίποτα ακόμα, πώς μπορεί να αγάπησε τον άνθρωπο τον οποίο δεν είχε δημιουργήσει κάν”; Η απάντηση είναι απλή, αυτό είναι ένα ακόμα κενό του παραμυθιού της δημιουργίας από τον ένα θεό. Αλλά για χάρη συζητήσεως, ας δούμε μία δικαιολογία για το συγκεκριμένο κενό και είναι η εξής: ο θεός ναί μέν δεν είχε δημιουργήσει ακόμα τίποτα αλλά μέσα στο μυαλό του είχε δημιουργήσει την ιδέα της ύπαρξης του ανθρώπου, άρα ο άνθρωπος υπήρχε ήδη αλλά σαν ιδέα στο νού του θεού!

Αυτή όμως η δικαιολογία, επιβεβαιώνει ακριβώς την μή παντοδυναμία και μή παντογνωσία και μή παντοτινή αγάπη = παντοτινό μίσος του θεού για τον άνθρωπο. Διότι όπως είδαμε και πρίν, εφόσον ο θεός υπήρχε για πάντα πρίν τη δημιουργία και εφόσον είναι παντογνώστης, τότε την ιδέα για τον άνθρωπο θα έπρεπε να την είχε όσο υπάρχει ο ίδιος του, δηλαδή θα έπρεπε να την είχε από πάντα. (η παντογνωσία του θα έπρεπε να του δίνει για πάντα όλες τις ιδέες που θα μπορούσαν να υπάρξουν στο παρόν και στο μέλλον διότι εάν κάποιες ιδέες τις έβρισκε στο μέλλον και δεν τις είχε στο παρόν τότε δεν ήταν παντογνώστης). Εάν όμως την είχε από πάντα(την ιδέα) και δεν την είχε υλοποιήσει από πάντα, αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός ποτέ δεν αγαπούσε τον άνθρωπο και για αυτό δεν δημιούργησε τίποτα μέχρι που άλλαξε γνώμη, αγάπησε τον άνθρωπο και δημιούργησε το σύμπαν για αυτόν!

Άρα λοιπόν, ο θεός δεν είναι αλάνθαστος επειδή ποτέ δεν αγάπησε τον άνθρωπο πρίν τη δημιουργία αλλά σε κάποια στιγμή άλλαξε γνώμη και τον αγάπησε. Πράγμα που σημαίνει ότι η παντοτινή του αρνητική στάση απέναντι στην ιδέα του ανθρώπου, αποδείχτηκε λάθος το οποίο για να διορθώσει ο θεός, πήρε θετική στάση και δημιούργησε, δηλαδή έκανε το αντίθετο. Εφ'οσον έκανε το αντίθετο από αυτό που έκανε πάντα, αποδεικνύεται ότι πάντα έκανε λάθος. Εάν δεν έκανε λάθος αλλά αποφάσισε να κάνει το αντίθετο, τότε σημαίνει ότι αποφάσισε να κάνει λάθος αφού η αντίθετη της σωστής πράξης είναι η λάθος πράξη και το αντίστροφο. Εάν για να βρούμε κάποια άλλη δικαιολογία και πούμε ότι ο θεός δεν έκανε λάθος όταν έκανε την αντίθετη πράξη αλλά ήταν σωστή επειδή εκείνη τη στιγμή οι συνθήκες επέτρεπαν η αντίθετη πράξη να είναι σωστή και όχι λάθος, τότε λέμε βλακείες διότι όταν ο θεός άλλαξε άποψη και πρίν δημιουργήσει το σύμπαν, δεν υπήρχε τίποτα παρά μόνον αυτός και οι ιδέες του μέσα στο νού του. Εάν οι συνθήκες του νού του, επέτρεψαν την αντίθετη άποψη να θεωρηθεί σωστή και να γίνει πράξη, τότε αυτό αποδεικνύει ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος-παντογνώστης επειδή βρίσκεται ο ίδιος υπό την επήρρεια των συνθηκών του μυαλού του, δηλαδή σαν να λέμε “τώρα θέλω να φάω σοκολάτα” και μετά από λίγο να λέμε “τώρα άλλαξα γνώμη, θέλω να φάω βανίλια”, με απλά λόγια ο θεός δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι σωστή ή λάθος η πράξη και δεν μπορεί να το αποφασίσει παντοτινά και έχει πάντα την παντογνωσία του, άρα έχει πάντα την ιδέα του ανθρώπου και για πάντα δεν μπορεί να αποφασίσει αν είναι σωστό ή λάθος μέχρι που κάποια στιγμή κάτι τον κάνει να αλλάξει γνώμη και να δημιουργήσει κάνοντας το αντίθετο από αυτό που έκανε πάντα πρίν τη δημιουργία.

Επειδή δεν θέλω να κουράσω θα κλείσω εδώ το 'Α μέρος του πονήματος ετούτου επισημαίνοντας με απλά λόγια τις αντιφάσεις του παραμυθιού της δημιουργίας από έναν θεό. Το σημείο κλειδί που αποδεικνύει το ψεύδος περί θεού, είναι το σημείο 0, και αυτό είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με τα μυθολογούμενα περί θείου των μονοθειστών, για πάντα ο θεός πρίν τη δημιουργία δεν αγάπησε τον άνθρωπο, δεν αγάπησε τίποτα και ήταν εντελώς αδρανής αφού δεν υπήρχε τίποτα εκτός από αυτόν και το μόνο που έκανε παντοτινά ήταν να αγαπάει και να ασχολείται μόνο με τον εαυτό του, δηλαδή ήταν εγωιστής και τίποτα περισσότερο. Και ότι όταν κάποτε έπαψε να είναι εγωιστής του ήρθε η ιδέα να φτιάξει τον άνθρωπο και τελικά δημιούργησε αλλάζοντας γνώμη. Άρα ο θεός, δεν είναι ούτε αλάνθαστος, ούτε παντοδύναμος, ούτε αγαθός και ούτε παντογνώστης. Ο θεός είναι ένα ευτελές δημιούργημα ψυχοπαθών ανθρώπων, εγωιστών οι οποίοι τον δημιούργησαν με βάση τα προσωπικά τους θέλω και έβαλαν ακόμα και τον ίδιο τους τον εαυτό πιό πάνω από την Γή, από τον Ήλιο, ακόμα και από το ίδιο το σύμπαν, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν τα ατομικιστικά εγωιστικά τους ψυχοπαθολογικά προβλήματα και να ζήσουν ευκολότερα αυτή τη ζωή που τους δόθηκε κατά τύχη και τίποτα περισσότερο.

Τελικό συμπέρασμα: Εάν ο θεός είναι αθάνατος και παντοτινός και παντογνώστης και αγαπάει τον άνθρωπο από πάντα, τότε δημιούργησε τον άνθρωπο από πάντα, άρα δημιούργησε το σύμπαν από τότε που αγάπησε τον άνθρωπο, δηλαδή το σύμπαν υπάρχει από πάντα, από τότε που υπάρχει και ο άνθρωπος άρα και ο θεός, άρα το σύμπαν δεν δημιουργήθηκε ποτέ αφού και ο θεός δεν δημιουργήθηκε ποτέ, άρα ο θεός αφού δεν δημιουργήθηκε ποτέ δεν υπάρχει θεός και το σύμπαν αφού δεν το δημιούργησε κάποτε ο θεός, υπάρχει από πάντα αυτοδημιούργητο!

Υ.Γ. Στην τελευταία εξίσωση, στο υποτιθέμενο λάθος που θα βρούνε κάποιοι η απάντηση είναι ότι το σύμπαν το ζούμε αντικειμενικά και αποδεικνυόμενα υπάρχει και αφού υπάρχει από πάντα σύμφωνα με την παραπάνω εξίσωση τότε αποδεικνύεται ότι δεν δημιουργήθηκε ποτέ, άρα δεν το δημιούργησε ο θεός...
 --------------
Σαχπαζίδης Φαέθων

Saturday, 5 April 2014

ΛερνΈα Ύδρα

Μόνον όσοι γνώρισαν την Αρετή, της Αλήθειας και της Φύσης την Αρετή, μπορούν να αντιληφθούν πραγματικά το πόσο βρωμερή, ανώμαλη και πανάθλια είναι η διδασκαλία μονοθειστικών θρησκευμάτων και κυρίως αυτή η ύπουλη του χριστιανισμού.
 Οι υπόλοιποι που δεν αντιλαμβάνονται την Αρετή, πέφτουν θύματα των αδυναμιών τους και των παρανοικών και αφύσικων-ανώμαλων ιδεών αυτών των θρησκειών και πιστεύουν ότι αυτά που τους λένε οι θρησκείες, είναι σωστά. Το ότι ο χριστιανισμός έκανε το άσπρο μαύρο και το αντίστροφο, είναι αποδεδειγμένο με τον φανερότερο τρόπο.
 Δεν απορούμε όμως όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Όταν έχεις άτομα που δεν μπορούν να διακρίνουν τις απάτες, τα ψεύδη, τα παραμύθια, τις αυτοαναιρούμενες αντιφάσεις, όταν όλα αυτά τους τα δείχνουν ολοφάνερα μπροστά στα μούτρα τους, το αποτέλεσμα είναι αυτονόητο.

Ένα απλό παράδειγμα αρκεί για την ανάδειξη της θλίψης που κατατρώει τα εγκεφαλικά κύτταρα της ανθρωπότητας. Σύμφωνα με τη βίβλο, όταν ο Ιησούς πρωτοσυνάντησε τον μαθητή του, τον ψαρά, του είπε να αφήσει το ψάρεμα των ιχθύων και να τον ακολουθήσει ώστε να μπορεί να ψαρεύει ανθρώπους! Μά, φυσικά! Όταν σου το λένε κατάμουτρα ότι τους πιστεύεις επειδή άσκησαν επάνω σου απάτες, και συνεχίζεις να τους προσκυνάς, πώς να αντιληφθείς τη πραγματικότητα...Γιατί είναι το ψάρεμα των ανθρώπων, απάτη, θα ρωτήσει κάποιος. Πόσο δύσκολη είναι η απάντηση να την βρεί από μόνος του;
 Η πράξη του ψαρέματος περιλαμβάνει το αγκίστρι με το δόλωμα, όταν βάζεις το δόλωμα είναι για να προσελκύσεις το ψάρι-θύμα στην παγίδα σου-αγκίστρι. Το ψάρι θα τσιμπήσει το δόλωμα και θα νομίζει ότι βρήκε τροφή και ότι θα τραφεί και θα ζήσει. Όμως αυτό είναι ψέμα αφού στη πραγματικότητα, την τροφή την έβαλε εκεί ο ψαράς για να κοροιδέψει το ψάρι ώστε να πέσει στη παγίδα του, να το σκοτώσει και να το φάει...
 Το ψάρεμα δεν έχει κάτι το μή δόλιο, είναι καθαρός δόλος όπως και κάθε άλλη παγίδα. Ο Ιησούς λοιπόν ξεκάθαρα δηλώνει ότι με δόλο και παγίδες θα αποκτήσει πιστούς, μά όταν το ακούνε αυτό οι άνθρωποι, δεν αντιλαμβάνονται τον δόλο, την απάτη, την μοχθηρία, την κοροιδία...
 Πασχίζουν οι αντιπρόσωποι αυτών των γελοίων θρησκειών να πείσουν τα θύματα τους ότι αυτά που γράφουν οι γραφές είναι αλληγορικά και δεν σημαίνουν αυτά που ακριβώς λένε, το κάνουν αυτό για να προσπαθήσουν να καλύψουν τις ηλίου φαεινότερες τραγελαφικές γελοιωδέστατες αθλιότητες που αφηγούνται οι γραφές, ώστε να κρατήσουν φυλακισμένους στα σκοτάδια των θρησκειών, τους πιστούς. Και τα καταφέρνουν μια χαρά αφού οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται την Αρετή της Αλήθειας, της Φύσεως και υπόδουλοι στις αδυναμίες τους και τα ψυχολογικά τους προβλήματα συνεχίζουν το δρομολόγιο του σκότους μιάς ζωής βουτηγμένης στην αλητεία της θρησκευτικής εκμετάλλευσης των αδύναμων και άτυχων ψυχών.
 Και μήν έχοντας το σθένος να πολεμήσουν το θρησκευτικό ψεύδος και έχοντας εθιστεί στην υποδούλωση σε διάφορα αφεντικά, θεικά και μή, καλούνται να βαδίσουν έναν ακόμα δρόμο, λίγο διαφορετικό από αυτόν της θρησκείας, μά στην ουσία τον ίδιο. Καλούνται να ψηφίσουν το αφεντικό που θα τους κάνει κουμάντο τη ζωή μέσω της πολιτικής οδού και του κατάπτυστου εκείνου πολιτεύματος των δούλων, που ονομάζεται Κοινοβουλευτική Δημοκρατία...
 Και εκεί που κάποιος θα έλεγε ότι η Δημοκρατία είναι ο ίδιος ο λαός να παίρνει αποφάσεις μέσω εκλογικών διαδικασιών, τότε ναί, πώς δεν βλέπεις ακόμα ότι η Δημοκρατία δεν μπορεί ποτέ να είναι Κοινοβουλευτική και ότι η Κοινοβουλευτική δεν μπορεί ποτέ να είναι Δημοκρατία;
 Εάν είσαι όντως Δημοκράτης, τί δουλειά έχεις να συμμετέχεις σε Κοινοβουλευτικές "δημοκρατικές" μεθόδους υποδούλωσης σου; Και αφού συμμετέχεις και δεν καταλαβαίνεις ότι αυτοαναιρείσαι, τότε γιατί κατηγορείς τα αποτελέσματα που φέρουν τα αφεντικά που διάλεξες να σε κυβερνούν αφού αυτά ακριβώς είναι οι συνέπειες του πολιτεύματος το οποίο συνειδητά ή ασυνείδητα υποστηρίζεις;
 Το θλιβερό είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν κατανοούν το ότι όποιος και να κυβερνήσει, θα κυβερνάει επειδή οι ίδιοι τον επέλεξαν ακόμα και αν δεν τον ψήφισαν, ακόμα και αν δεν τον ήθελαν να βγεί ποτέ κυβερνήτης. Νίπτουν τας χείρας στην ιδέα ότι, ψήφισαν ένα συγκεκριμένο κόμμα επειδή μόνο αυτό θέλουν να κυβερνήσει και ότι αν βγεί κάποιο άλλο κόμμα, αυτοί δεν ευθύνονται για την εκλογή του αφού δεν το ψήφισαν. Και αυτή τους η παραίσθηση-τα παραισθησιογόνα ναρκωτικά τους βρίσκονται σε έξαρση. Δεν έχεις καταλάβει ακόμα ότι όταν συμμετέχεις σε ένα παιχνίδι με συγκεκριμένους όρους τους οποίους δέχεσαι και ξέρεις ότι σε αυτό το παιχνίδι αν δεν βγεί το αποτέλεσμα που θέλεις τότε θα βγεί αυτό που δεν θέλεις, και εσύ δέχεσαι τους όρους αυτούς, τότε αυτομάτως λές ναί στο να σε κυβερνήσει αυτός που δεν θέλεις; Μπορείς να διανοηθείς την λεπτομέρεια της σφαγής της ίδιας της Δημοκρατίας και της νόησης σου; Για να διανοηθείς όμως της νόησης τα δρώμενα χρειάζεσαι ένα δία. Πού θα το βρείς το ένα δία, στα δίχτυα των ψαράδων που χρησιμοποιούν δολώματα για να έχουν υπόδουλο στις αφύσικές άθλιες και τραγελαφικές μυθοπλασματικές ιδέες τους εσένα, και στην ολιγαρχική κομματοκρατία με επώνυμο Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ή μήπως εκεί που τα ονόματα δεν είναι πουκάμισα με λουλουδάκια χρωματιστά για τα παιδιά των λουλουδιών μιάς άλλης εποχής αλλά είναι ο Φυσικός δρόμος ανάδειξης της Αλήθειας και ο οποίος επισημαίνει την Δημοκρατία ώς αυτό που όντως είναι;
 Όταν ταίζεις το τέρας, είναι μέγιστη βλακεία να κάνεις παράπονα από πάνω επειδή αυτό συνεχίζει να ζεί και να δρά σύμφωνα με τη φύση του και αυτό φανερώνει ότι δεν γνώρισες ποτέ την Αρετή της Αλήθειας, της Φύσης, παρά μόνο γνώρισες τα ζωώδη ένστικτα σου της προσωρινής και στιγμιαίας χαράς η οποία προέρχεται από την επιτυχή εκπλήρωση των ατομικών σου συμφερόντων και η οποία όμως δεν διαφέρει και πολύ από την παραίσθηση.
 Όταν ο Ηρακλής έκοβε τα κεφάλια του τέρατος και διαπίστωσε ότι αυτά έβγαζαν από πίσω περισσότερα κεφάλια, τότε έπαψε να κόβει κεφάλια και έκαψε ολόκληρο το τέρας. Τράβα εσύ με το σταυρό στο χέρι και πάψε τα παράπονα, εξάλλου ο ψαράς σου είπε ότι κάθε εξουσία στον κόσμο είναι από τον θεό.
 Αν θέλεις να κουραστείς μπορείς και να μπείς στη διαδικασία να διαλέξεις, θέλεις τον ψαρά με τον δόλο ή τον Ηρακλή με τη φωτιά;
----------
Σαχπαζίδης Φαέθων