Νομοθετώντας το Διάλογο...

Καλώς ήρθατε στο ιστολόγιο ετούτο.Άρθρα,απόψεις και γεγονότα σχολιάζονται και γράφονται σε αυτό το διαδικτυακό χώρο και μπορείτε να σχολιάζετε σε όποιο θέμα επιθυμείτε.Όμως τα σχόλια θα πρέπει να γίνονται δίχως ύβρεις και χαρακτηρισμούς αλλά με επιχειρήματα και σοβαρό λόγο.Όσα σχόλια είναι υβριστικά δίχως επιχειρήματα ή/και σοβαρότητα,θα σβήνονται δίχως δεύτερη σκέψη.Επίσης απαγορεύονται αυστηρώς τα σχόλια που γίνονται με greeklish.Αυτά θα σβήνονται απευθείας.Σεβαστείτε την Ελληνική γλώσσα και γράψτε ελεύθερα ότι σκέφτεστε.Καλή διαμονή και σκέψη.
Κάθε κείμενο που αναρτάται στο ιστολόγιο εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέως του και μόνο,δεν σημαίνει ότι τις αποδέχονται απαραιτήτως και οι υπόλοιποι συγγραφείς του ιστολογίου.

Παρατήρηση

Η γνωστή ταχύτητα του φωτός δεν είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα καθώς όπως στο άπειρο σύμπαν τα μέρη του αποτελούνται από απειράριθμα μεγέθη, αντιστοίχως η μετρήσιμη ταχύτητα του φωτός είναι περιορισμένη ώς μετρήσιμη.

Παρατήρηση

Κυνηγός δίχως σκύλο συνιστά την ίδια ανωμαλία με τον άνδρα που παντρεύεται

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Παρατήρηση

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μαθαίνουν να κρίνουν τον κόσμο γύρω τους αλλά μαθαίνουν να τον κατακρίνουν.Για αυτό όταν βλέπουν έναν κριτή, τον παρομοιάζουν με έναν ξερόλα (που όμως τον βλέπουν κάθε πρωί στον καθρέπτη τους)

Παρατήρηση

Προσπάθησε να μειώσεις την αξία της Ελληνικής Γλώσσας αν θέλεις να μειώσεις το δικαίωμα σου να αποκαλείσαι νοήμων όν.

Tuesday, 30 October 2012

Φύση, δίκαι ή ίση;


μετάφραση του κειμένου της εικόνας

(για μια δίκαιη επιλογή, όλοι σας θα υπαχθείτε στην ίδια δοκιμασία: παρακαλώ, σκαρφαλώστε στο δέντρο)
 
 

 Εδώ και καιρό ήθελα να το γράψω το άρθρο αυτό, σήμερα λοιπόν έλαβα την απόφαση να το κάνω. Αρχικώς, θα παραθέσω μια φράση του Αριστοτέλους, στην ουσία το άρθρο ολόκληρο θα είναι παράγωγο της φράσεως αυτής. Παραθέτω τη φράση:


''Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων.''
~Αριστοτέλης
 Διαβιούμε σε μία εποχή, όπου η ισότητα και η ίση μεταχείριση των πάντων είναι πλέον δεδομένο για κάθε κοινωνία. Για την ακρίβεια έχει καταντήσει μια υστερία πλέον, δεν τολμά κανείς να υποδείξει τυχόν αδυναμία τους ενός προς τον άλλον σε κάποιον τομέα ή να επικαλεστείς κάποιες διαφορές που έχουμε εκ φύσεως, αμέσως θα κατηγορηθεί για ρατσιστής (πάσης φύσεως). Προκειμένου να μη παρεξηγηθώ, ασφαλώς και σέβομαι τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και την ίδια την ανθρώπινη υπόσταση, όπως και κάθε άλλη.
 Όμως ας εξετάσουμε το θέμα ορθολογικά και δίχως πιθανές προκαταλήψεις που έχουν σπείρει στις συνειδήσεις μας διάφοροι, για διάφορους λόγους που δεν θα αναλυθούν σήμερα, θα διαπιστώσουμε πως η περίφημη ισότητα είναι ένα αφύσικο κατασκεύασμα, το οποίο παραβιάζει τη Φύση και ως εκ τούτου κατήντησε καρκίνωμα πλέον. Θα σας παραπέμψω στη φωτογραφία που παρατίθεται στην αρχή του άρθρου, βλέπουμε σε έξι διαφορετικά πλάσματα, να ανατίθεται η ίδια δοκιμασία, προς χάριν της ισότητος βεβαίως βεβαίως. Όλοι μας διακρίνουμε το παράλογο της υποθέσεως, καθώς ο βαθμός δυσκολίας κυμαίνεται από ζώο σε ζώο, διότι το καθ' ένας έχει ξεχωριστά χαρακτηριστικά (π.χ. δεν είναι το ίδιο σε έναν πίθηκο και σε ένα ψάρι(;) να ανέβει στο δέντρο).
 Έρχομαι και ρωτώ τώρα εγώ, γιατί όλα τα ζώα της πλάσεως να μη μπορούν να ανταπεξέλθουν εξ' ίσου στην ίδια δοκιμασία; Μα είναι η Φύση και ο όποιος δημιουργός ή οι δημιουργοί ρατσιστές ή μήπως είναι τόσο αφελείς ώστε να υπέπεσαν σε τέτοιο σφάλμα; Ασφαλώς και όχι, όλα έχουν δημιουργηθεί για να συντελέσουν συγκεκριμένο έργο στον πλανήτη για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία αυτού. 
 Το ίδιο λοιπόν ισχύει και για τους ανθρώπους, ο καθ' ένας από εμάς, παρ' όλο που από βιοχημικής απόψεως είμαστε όμοιοι (αν και, κι εκεί διαφοροποιείται ο κάθε ένας, ως προς τη σύνθεση και διάταξη των δομικών συστατικών που συνθέτουν το γενετικό υλικό, το DNA δηλαδή), δεν είναι σε καμμία περίπτωση ίσος με κάποιον άλλον. Ο κάθε ένας από εμάς, έχει ξεχωριστές νοητικές, αλλά και σωματικές, δυνατότητες. Συνεπώς, είναι ανοησία και μέγιστο αδίκημα να επικαλούμαστε ισότητες σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητος. Δεν είναι δυνατόν να ζητούμε ισότητα σε μια κοινωνία, και σε έναν πλανήτη γενικώς, όπου η διαφορετικότητα αναδύεται και εκφράζεται σε κάθε τι, ακόμα και μεταξύ ομοίων ειδών. Δεν είναι φυσιολογικό ένα παιδί που εκ φύσεως έχει δυνατή σωματική ανάπλαση να ασχοληθεί με τον αθλητισμό; Δεν είναι επίσης φυσιολογικό ένα παιδί με υψηλότερη ευφυΐα του μετρίου, να στραφεί σε κατ' εξοχήν πνευματικές δραστηριότητες; Χωρίς βεβαίως να εννοείται, πως ο μεν να μη μορφωθεί και ο δε να μη αθληθεί, με μέτρο όλα, αλλά τοποθετώντας τον καθ' ένα στο τομέα όπου κλίνει εκ φύσεως, αφ' ενός θα τον ευχαριστεί η ενασχόληση του με το αντικείμενο και αφ' ετέρου θα γίνει αποδοτικότερος.
 Μια ανθρώπινη κοινωνία θα ήταν σημαντικά πιο παραγωγική και αποδοτική εάν αξιοποιήσαμε τις δυνατότητες του καθ' ενός στους τομείς όπου έχουν φυσική κλίση. Για να συμβεί όμως αυτό, θα έπρεπε οι πολιτείες να ήταν δομημένες βάσει αξιοκρατίας και όχι ισότητος, διότι το δόγμα της ισότητος προϋποθέτει την εξίσωση όλων με τον τελευταίο όρο, καθώς ο τελευταίος δεν έχει τη δυνατότητα να ανέλθει, ειδάλλως δεν θα ήταν ο κατώτερος. Κατ' αυτόν τον τρόπο έχουμε δέσμευση και περιορισμό των ικανοτέρων και αυτό το δόγμα της ισότητος ευδοκιμεί άριστα μέσα στο πολίτευμα της δημοκρατίας.
 Τελειώνοντας λοιπόν, θα ήθελα να συνοψίσω και να πω, πως η Φύση δεν είναι διόλου ''οπαδός'' της ισότητος, αλλά απολύτως δίκαιη και αυτό φαίνεται δια του λεγάμενου νόμου της ζούγκλας. Ίσως ακούγεται σκληρό αρχικώς, αλλά ναι, οι κοινωνίες μας θα έπρεπε να διέπονται από το νόμο της ζούγκλας, δηλαδή ο ικανότερος στον εκάστοτε τομέα θα έπρεπε να καταλαμβάνει την αρμόδια θέση, δίχως διαδικασίες εκλογής, αυτό προστάζει η Φύση και κάθε τι πέραν αυτού, είναι παρά φύσιν.
--------
Βαχτανίδης Γεώργιος

ΠΗΓΗ: YΠΑΤΙΑ Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ

Friday, 12 October 2012

Η παντοδυναμία του θεού Γιαχβέ και ο Επικούρειος Λόγος του Διός 5. Διάλογοι

Αβραάμ : Ο θεός είναι παντοδύναμος.
Ιάσων: Το ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος αποδεικνύεται εύκολα αρκεί κάποιος να ενδιαφέρεται για την αλήθεια και όχι για αυτά που του έμαθαν κάποιοι άλλοι από μικρό παιδί και τον προσηλύτισαν με χίλιους δύο τρόπους.
Αβραάμ: Μπορείς να αποδείξεις ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος;
Ιάσων: Ναί, εύκολα και άμεσα.
Αβραάμ: Πές την απόδειξη.
Ιάσων: Υπάρχουν διάφορα που έχουν ειπωθεί σε 4 προηγούμενα κείμενα τα οποία το αποδεικνύουν αυτό, αλλά θα αναφερθώ και εδώ σε κάτι που δεν έχει ειπωθεί ξανά στα προηγούμενα κείμενα.
Αβραάμ: Σ'ακούω.
Ιάσων: Η ερώτηση της οποίας η απάντηση είναι η απόδειξη ότι δεν υπάρχει παντοδύναμος θεός, είναι η εξής, "μπορεί ο θεός να πεθάνει";
Αβραάμ: Μα πώς να πεθάνει αφού είναι αθάνατος;
Ιάσων: Άρα, ο θεός δεν μπορεί να πεθάνει οπότε ο θεός αφού δεν μπορεί να πεθάνει δεν είναι παντοδύναμος! Είδες πόσο εύκολο και γρήγορο ήταν;
Αβραάμ: Μισό λεπτό, επειδή η παροιμία λέει "όποιος βιάζεται σκοντάφτει". Και εσύ σκόνταψες!
Ιάσων: Πού σκόνταψα;
Αβραάμ: Όταν λέμε ότι ο θεός είναι παντοδύναμος εννοούμε ότι έχει αυτός τη δυνατότητα ενεργητικά να κάνει τα πάντα.
Ιάσων: Σωστά.
Αβραάμ: Το να πεθάνει όμως ο θεός, δεν είναι ενεργητικό αλλά παθητικό. Δηλαδή το "πεθαίνω" σημαίνει κάτι το οποίο παθαίνω όχι κάτι το οποίο κάνω.
Ιάσων: Σωστά.
Αβραάμ: Οπότε το ότι ο θεός δεν μπορεί να πεθάνει, όχι μόνο δεν αναιρεί την παντοδυναμία του αλλά την επιβεβαιώνει κιόλας!
Ιάσων: Πώς γίνεται αυτό;
Αβραάμ: Νά, για να πάθει κάτι κάποιος θα πρέπει μία άλλη ενέργεια να τον επηρεάσει με τέτοιο τρόπο ώστε να το πάθει. Αυτό είναι το παθητικό. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος μπορεί να πεθάνει και αυτό είναι κάτι που το παθαίνει. Μπορεί ο άνθρωπος να αρρωστήσει βαριά και η αρρώστια αυτή να επιφέρει τον θάνατο. Όμως μπορεί ο άνθρωπος να αρρωστήσει βαριά αλλά τελικά να θεραπευτεί και να μη πεθάνει. Στη 1η περίπτωση η αρρώστια αποδεικνύεται δυνατότερη του οργανισμού του ανθρώπου και τον σκοτώνει. Στη 2η όμως ο άνθρωπος αποδεικνύεται δυνατότερος της αρρώστιας και τελικά κερδίζει τη μάχη εναντίον της και θεραπεύεται. Άρα, στη 1η περίπτωση αποδεικνύεται ότι ο άνθρωπος δεν είναι παντοδύναμος αφού μια αρρώστια τον σκοτώνει ενώ στη 2η αποδεικνύεται ότι ο άνθρωπος είναι δυνατότερος από την αρρώστια αυτή.
Ιάσων: Σωστά όλα αυτά.
Αβραάμ: Οπότε το γεγονός ότι ο θεός δεν μπορεί να πεθάνει, σημαίνει ότι ο θεός είναι δυνατότερος του οτιδήποτε θα μπορούσε να τον επηρεάσει άρα αφού ο θεός είναι δυνατότερος των πάντων, τότε είναι παντοδύναμος!
Ιάσων: Σωστά όλα αυτά, οπότε η πάθηση του θανάτου δεν είναι σωστό επιχείρημα για την μή παντοδυναμία του θεού!
Αβραάμ: Ακριβώς έτσι, τώρα μιλάς σωστά. Είδες λοιπόν που δεν μπόρεσες ούτε εύκολα ούτε άμεσα ούτε καθόλου να αποδείξεις ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος;
Ιάσων: Μισό λεπτό φιλαράκι!
Αβραάμ: Τί μισό λεπτό; Μόλις σου απέδειξα ότι κάνεις λάθος.
Ιάσων: Τώρα είναι σειρά μου να σου πώ ότι "όποιος βιάζεται σκοντάφτει".
Αβραάμ: Γιατί να μου το πείς; Αφού συμφώνησες ήδη με αυτά που είπα, τώρα θα πάρεις τα λόγια σου πίσω;
Ιάσων: Όχι βέβαια, δεν παίρνω τίποτα πίσω, όλα αυτά που είπες είναι σωστά, το ότι ο θεός δεν μπορεί να πεθάνει όντως υποστηρίζει την παντοδυναμία του θεού και όχι το αντίθετο.
Αβραάμ: Οπότε τί μισό λεπτό;
Ιάσων: Πρόσεξε μία λεπτομέρεια την οποία σου διέφυγε αν και την ξεστόμισες και μόνος σου.
Αβραάμ: Ποιά είναι αυτή η λεπτομέρεια;
Ιάσων: Πρίν είπες τις εξής φράσεις " Όταν λέμε ότι ο θεός είναι παντοδύναμος εννοούμε ότι έχει αυτός τη δυνατότητα ενεργητικά να κάνει τα πάντα" και " Το να πεθάνει όμως ο θεός, δεν είναι ενεργητικό αλλά παθητικό. Δηλαδή το "πεθαίνω" σημαίνει κάτι το οποίο παθαίνω όχι κάτι το οποίο κάνω".
Αβραάμ: Ναί, τις είπα.
Ιάσων: Όπως επίσης είπες και ότι "Μα πώς να πεθάνει αφού είναι αθάνατος";
Αβραάμ: Σωστά.
Ιάσων: Λοιπόν, όπως σου είπα και στην αρχή εύκολα και άμεσα θα σου το αποδείξω. Στο θέμα του να πεθάνει ο θεός μόνος σου είπες ότι αυτό αποτελεί πάθηση και όχι ενεργητικότητα από το μέρος του θεού. Και σωστά οδηγήθηκες στο συμπέρασμα ότι με την πάθηση ο θεός αποδεικνύεται παντοδύναμος. Όμως αυτό που δεν κατάλαβες όση ώρα μιλούσες είναι ότι ο θεός αποδεικνύεται μή παντοδύναμος με την ενεργητικότητα την οποία και μόνος σου ξεστόμισες αλλά δεν έδωσες σημασία να σκεφτείς τί σημαίνει αυτή η λέξη και η έννοια της, μέσα στη συζήτηση μας.
Αβραάμ: Τί σημαίνει δηλαδή;
Ιάσων: Ενεργητικότητα σημαίνει να κάνει κάποιος κάτι, μία πράξη με τη θέληση του. Όπως το να πάθεις κάτι είναι να μην το κάνεις εσύ αλλά να σου συμβαίνει έτσι το να ενεργήσεις είναι να το κάνεις εσύ και όχι να το πάθεις. Και εν΄συντομία αναφέρθηκες και εσύ σε αυτό προηγουμένως.
Αβραάμ: Σωστά, όπως είπα ο θεός δεν μπορεί να πεθάνει επειδή το να πεθάνει σημαίνει να πάθει κάτι από άλλες αιτίες.
Ιάσων: Ας σου πώ λοιπόν την εύκολη, άμεση και απλούστατη απόδειξη ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος. Μπορεί ο θεός να σκοτωθεί;
Αβραάμ: Αυτό είναι η απόδειξη;
Ιάσων: Ναί, αυτή η ερώτηση είναι η απόδειξη, μπορεί ο θεός να σκοτωθεί;
Αβραάμ: Μά πάλι το ίδιο πράγμα λές με το να πεθάνει. Πάλι να πάθει κάτι.
Ιάσων: Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Το αποτέλεσμα το οποίο είναι ο θάνατος, είναι το ίδιο, αλλά ο τρόπος για να φτάσεις στο θάνατο, αλλάζει εντελώς. Για να μη σε κουράσω θα απλοποιήσω την ερώτηση επειδή φαίνεται ότι πάλι δεν κατάλαβες τα λόγια που προηγουμένως ξεστόμισες. Την απλοποιώ και ερωτώ "Μπορεί ο θεός να σκοτώσει τον εαυτό του, να αυτοκτονήσει";
Αβραάμ: Παίζεις με τις λέξεις και τις έννοιες, προσπαθείς να βγάλεις από την μύγα ξύδι, λές τα ίδια για να μη παραδεχτείς ότι κάνεις λάθος...
Ιάσων: Δεν παίζω με καμμία έννοια ή λέξη, εκτός και αν θεωρείς παιχνίδι την ελληνική γλώσσα και τις λέξεις που αυτή φέρει όπως και τις φράσεις οι οποίες προκύπτουν από τις λέξεις. Μόνος σου προηγουμένως μίλησες για την διαφορά του να πάθει κάτι ο θεός από το να κάνει, δηλαδή την διαφορά της παθητικότητας από την ενεργητικότητα ενώ τώρα μου λές ότι παίζω με τις λέξεις και τις έννοιες.
Θα σου πώ το εξής παράδειγμα. Σίγουρα μια μέρα θα πεθάνω λόγω γήρατος ή λόγω ασθένειας. Αυτό είναι κάτι το οποίο θα πάθω. Σίγουρα όμως μπορώ, έχω τη δυνατότητα να σκοτώσω τον εαυτό μου εάν το θελήσω, με κάποιο τρόπο, π.χ. μπορώ να πυροβολήσω τον εαυτό μου ή μπορώ να πηδήξω στον ωκεανό και να πνιγώ ή μπορώ να πιώ δηλητήριο. Αυτά που μπορώ να κάνω αφορούν την ενέργεια από μεριά μου, δηλαδή το να τα κάνω πράξη ενεργητικά με τη θέληση μου και όχι παθητικότητα, δηλαδή το δηλητήριο δεν θα έρθει από μόνο του να μπεί μέσα μου ούτε ένα πιστόλι θα έρθει από μόνο του να με σκοτώσει. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, το να λές ότι παίζω με τις λέξεις και τις έννοιες είναι εντελώς ανόητο από μεριά σου και κάτι δείχνει...Οπότε ξαναρωτώ "Μπορεί ο θεός να σκοτώσει τον εαυτό του";
Αβραάμ: Μα πώς να τον σκοτώσει αφού είναι αθάνατος.
Ιάσων: Άρα, ο θεός αφού είναι αθάνατος, δεν μπορεί να σκοτώσει τον εαυτό του.
Αβραάμ: Ναί, δεν μπορεί να πεθάνει ο θεός αφού είναι αθάνατος.
Ιάσων: Ε,αφού ο θεός δεν μπορεί να σκοτώσει τον εαυτό του, τότε αποδεικνύεται ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος. Και να σκεφτείς ότι ο άνθρωπος, μπορεί να σκοτώσει τον εαυτό του άρα είναι δυνατότερος από τον θεό αφού μπορεί να κάνει κάτι που ο θεός δεν μπορεί. Και όσον'αφορά την αθανασία του θεού, αυτή επίσης αποδεικνύει ότι ο θεός δεν είναι παντοδύναμος αφού υπάρχει μία "δύναμη" η οποία του απαγορεύει να αυτοκτονήσει, η "δύναμη" την οποία αποκαλείτε "αθανασία" και η οποία "δύναμη" στην ουσία είναι η "Ανάγκη". Διότι αυτή η "Ανάγκη" επιβάλλεται στη θέληση του θεού και τον καθιστά αθάνατο αλλά και αδύναμο να αφαιρέσει τη ζωή του ώς αθάνατος που είναι.
Αβραάμ: Και ποιός δημιούργησε την Ανάγκη;
Ιάσων: Η Φύση που δημιούργησε και τον θεό...
--------
Σαχπαζίδης Φαέθων





Tuesday, 9 October 2012

Θέλεις;

Όταν πιστεύεις ότι όλο το σύμπαν συνωμοτεί υπέρ των θέλω σου, τότε ήρθε η ώρα να μπείς στο τρελάδικο.